Almenna bókafélagið hefur gefið út bók eftir dr. Carl Baudenbacher og dr. Lauru M. Baudenbacher, og nefnist hún Iceland Before the EU Referendum. Báðir eru höfundarnir sérfræðingar í Evrópurétti, og hefur Carl verið gistiprófessor í Evrópurétti í Háskóla Íslands og heiðursgestur á samkomum Dómarafélagsins, Lögmannafélagsins og Félags lögfræðinga. Hann hefur gefið út 40 fræðirit og fjölda ritgerða, en hann var lengi prófessor í Háskólanum í St. Gallen í Sviss. Hann var forseti EFTA-dómstólsins, þegar hann úrskurðaði, að íslenska ríkið hefði enga greiðsluskyldu við breska og hollenska eigendur reikninga á Landsbankanum. Um væri að ræða viðskipti einkaaðila. Höfundarnir taka svo saman niðurstöður sínar: „The referendum should not be understood as a vote on Europe. Iceland is already European and already deeply integrated into the European legal and economic order. The real question is whether EU accession would add enough protection, influence and stability to justify the loss of autonomy Iceland still possesses. According to the view taken here, there are strong reasons to doubt this. The EEA is not a defective condition, but a durable, legally autonomous and strategically valuable European arrangement particularly suitable for Iceland. It should be strengthened, not abandoned.“
Birgir Ármannsson, fyrrverandi forseti Alþingis, segir í ritdómi um bókina í Morgunblaðinu 11. ágúst 2026: „Í síðasta efniskafla bókarinnar er fjallað nokkuð um komandi þjóðaratkvæðagreiðslu. Kemur þar fram sú skoðun að fyrir Íslendinga hljóti hún að snúast um meira heldur en bara það að „kanna hvað sé í boði“ hjá ESB. Verði niðurstaðan sú að hefja viðræður verði það ekki túlkað öðruvísi en svo að í því felist umboð til að hefja skipulagt ferli, þar sem markmiðið sé aðild. Áhættan sem í því felist sé ekki fólgin í hinum formlegu, lagalegu áhrifum þjóðaratkvæðagreiðslunnar sem slíkrar, heldur frekar því að farið sé inn á braut þar sem Ísland verði skref fyrir skref háðara og samþættara ESB.“
Björn Bjarnason, fyrrverandi dómsmálaráðherra, segir í vikulegum dálki sínum í Morgunblaðinu 15. ágúst: „Hvað gerist á pólitískum vettvangi eftir að Ísland er komið inn í stofnanakerfi ESB? Hverjir móta ákvarðanirnar og hver hefur síðasta orðið um túlkun þeirra?“ Hann kveður þetta meginstefið í bók þeirra Baudenbacher feðgina: „Þau lýsa ekki ESB-aðild sem einföldum lagagerningi sem hafi fyrir fram ákveðnar og fyrirsjáanlegar afleiðingar. Þau benda á að með aðild breytist sjálfur vettvangurinn þar sem ákvarðanir eru teknar. Pólitískt vald færist til stofnana sambandsins og reglurnar taka síðan að lifa sínu eigin lífi fyrir áhrif nýrrar löggjafar, atbeina framkvæmdastjórnarinnar, málamiðlana aðildarríkjanna og dóma ESB-dómstólsins.“
